นักศึกษาต่างชาติเรียนปริญญาโทโผล่หน้าตาที่บางแสน

นักศึกษาต่างชาติเรียนปริญญาโทที่ม.หัวเฉียวไปออกอากาศที่อาคาร ๕๐ ปี มหาวิทยาลัยบูรพา และแวะไปเที่ยวที่สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล บางแสนในวันนิ้

วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ.2553 นักศึกษาต่างชาติเรียนปริญญาโทเอกภาษาไทยที่ม.หัวเฉียวทั้ง ๒๑ คน เพื่อทำการบ้านวิชาภาษาไทยกับเทคโนโลยีการสื่อสารให้สมบูรณ์ อ.นริศรา เกตวัลห์พาน.ศ.ต่างชาติไปออกอากาศที่อาการ ๕๐ ปี มหาวิทยาลัยบูรพา รศ.ดร.มนตรี แย้มกสิกร ที่ม.บูรพายินดีต้อนรับน.ศ.ต่างชาติเรียนปริญญาโทที่ม.หัวเฉียวมาออกอากาศที่ม.บูรพา ท่านบอกว่า อาคารนี้ยังไม่เคยเปิดให้คนข้างนอกใช้ น.ศ.ต่างชาติเรียนปริญญาโทที่ม.หัวเฉียวเป็นกลุ่มแรกเข้าไปใช้บริการเขา แล้วถ่ยรูปด้วยการ จะได้เก็บไว้เป็นอนุสรณ์

ตอนบ่าย หลังทานข้าวที่ริมทะเลเรียบร้อย กลุ่มน.ศ.ต่างชาติเรียนปริญญาโทไปชมปลาสวย ๆ แปลก ๆ ที่สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล บางแสน ซึ่งคือพิพิธภัณฑ์ ฯ ม.บูรพา ที่นั้นมีปลาต่าง ๆ นานา ทุกสีทุกชนิต น่าชมมาก ต้องเสียเงินซื้อตั๋วเข้าประตู คนละ ๓๐ บาท ออกทางยังมีร้านขายสิ่งของที่ระลึก มี น.ศ.ต่างชาติเรียนปริญญาโทหลายคนซื้อสิ่งที่ระลึมาเก็บไว้เป็นอนุศรณ์ กลับบ้านในเวลาบ่าย ๓ โมงครึ่ง ทุกคนรู้สึกสนุกมากในวันนี้

การแข่งขันพูดภาษาจีน

วันนี้ดิฉันพานักเรียนไปโรงรียนบางพลีแข่งขันพูดภาษาจีน เพื่อต้อนรับวันแม่ วันนี้เป็นการแข่งขันกลุ่มเล็กก่อน แล้วก็ส่งคนที่ได้รับลำดับที่หนึ่งไปแข่งขันกับนักเรียนที่โรงเรียนอื่น วันนี้มีสมาชิกการแข่งขันพูดภาษาจีนทั้งหมด ๕ คน มัธยมปลายมี ๒ คน มาจากโรงเรียนบางแก้วประชาสรรค์กับโรงเรียนบางพลี อีกสามคนคือนักเรียนมัธยมต้น มาจากโรงเรียนพางพลี โรงเรียนสาสสารวิเทศย์สุวรรณภูมิ ดิฉันคือกรรมการการแข่งขันพูดภาษาจีนด้วย หลัง ๑ ชั่วโมงผ่านมา การแข่งขันพูดเสร็จแล้ว นักเรียนที่มาจากโรงเรียนสาสสารวิเทศย์สุวรรณภูมิได้คะแนนสูงที่สูด คือ ๙๘ คะแนน แต่นักเรียนที่ส่งไปแข่งขันเพื่อต้อนรับวันแม่ ต้องการนักเรียนมาจากมัธยมปลาย ดังนั้น แม้ว่าเด็กคนนี้ได้คะแนนสูงที่สุด แต่ไม่มีโอกาศไปการแข่งขันอีกได้ นักเรียนมาจากมัธยมปลายแค่ ๒ คนเท่านั้น เด็กที่มาจากโรงเรียนบางพลีได้คะแนน ๙๑ คะแนน แล้วก็เด็กที่มาจากโรงเรียนบางแก้วประชาสรรค์ได้คะแนน ๙๒ คะแนน ถ้าไม่ออกความผิด เด็กที่มาจากโรงเรียนบางแก้วก็เป็นตัวแทนของกลุ่มโรงเรียนแถวนี้ไปแข่งขันกับโรงเรียนแถวอื่นในเวลาวันที่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๓ ซื่งวันนั้นคือวันแม่ ในตอนเที่ยงกิจกรรมครั้งนี้ก็จบแล้ว ในครั้งนี้รวมการแข่งขันการแสดงละคร การเล่านิทาน เป็นต้น ทั้งหมด ๘๐ กว่าคน ในครั้งนี้ จำนวนคนที่โรงเรียนบางแก้วส่งนักเรียนไปร่วมการแข่งขันเยอะที่สุดเลย ไม่ทราบผลการแข่งขันได้ผลยังไง หวังได้ผลที่ดีนะ

ภาพยนตร์การ์ตูน

วันนี้ดิฉันนั่งรถยนต์ไป Centre Bangna ซื้อสไปร์ พอดีมีรถแอผ่านมา เวลาเรียนที่ม.หัวเฉียวมักนั่งรถคันนี้ปนี่ไปนั้น เพราะว่ามีแอร์ ไม่ร้อน วันนี้นั่งอีกครั้ง รู้สึกไม่เหมือนกัน เพราะว่าเรียนจบแล้ว ไม่ใช่นักศึกษากแล้ว นั่งอยู่ในสบาย ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างก็เหมือนเดิม มีรูปหนึ่งดึงดูดฉัน นี่คือตัวการ์ตูนจีนไม่ใช่เหรอ ภาพยนตร์การ์ตูนจีนนี้ชื่อ xi yang yang yu hui tai lang อยู่เมืองจีนมีชื่อเสียงมาก เด็กจีนทุกคนชอบมาก ๆ ดิฉันก็ดีใจมากที่ได้อยู่ในประเทศไทยดูรูปก็สวย มีภาพรูปหลายใบติดที่บานประตูสองฝ่าย ทำให้ดิฉันรู้สึกคุ้นเคยมากพวงกุณแจของดิฉันก็พวงเหมือนกัน ไม่ได้ดูโทรทัศที่บ้านตั้งน่นแล้ว อยู่ที่ประเทศไทยยังเจอได้ ดีใจจังเลย

รองเท้าส้นสูง

วันนี้ดิฉันนั่งสองแถวไปโรงเรียนเหมือนเดิม น่าเบื่อจัง มองตรงนี้มองตรงนั้น รองเท้าส้นสูงคู่หนึ่งดึงดูดดิฉัน คู่นั้นไม่ใช่รองเท้าส้นสูงของผู้ใหญ่ กลับคือรองเท้าส้นสูงของเด็กหญิง ดิฉันไม่เข้าใจว่า ทำไมแม่ของเด็กอนุญาตให้เด็กใส่รองเท้าส้นสูง อยู่ประเทศจีน ในมัธยมปลายก็ยังไม่อนุญาตให้ใส่รองเท้าส้นสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กประถม อยู่ในประทศจีนถ้าเด็กใส่รองเท้าส้นสูง โดนด่าแน่นอน เพราะว่าผู้ใหญ่คิดว่าเด็กที่ยังเรียนอยู่ก็ใส่รองเท้าส้นสูง คือเด็กไม่ดี มีนิสัยไม่ดี เหมือนกับผู้หญิงที่ทาทางกิน ดังนั้นเวลาดิฉันเจอเด็กคนนี้ใส่รองเทาส้นสูงดิฉันรู้สึกแปลกใจ ไม่ทราบว่าทำไมแม่ของเด็กอนุญาตใส่รองเท้าส้นสูง แล้วก็ Lotus ยังมีขายอยู่ อีกทั้งยัง เด็กเล็กอยู่ก็ใรองเท้าส้นสูงไม่มีประโยชน์ต่อร่างกายของเด็กหญิง ทำให้สุขภาพไม่ดี ดิฉันรู้สึกว่าตอนเด็กอยู่ใส่รองเท้าธรรมดาดีกว่า

วันนี้โชคร้ายมาก

เมื่อวันรับปากว่าวันนี้ไปเช้นหน่อย เพราะว่าต้องไปซ้อมแสดงละคร เพื่อต้อนรับวันแม่ แต่วันนี้เวลาดิฉันกำลังรอรถอยู่ก็รู้สึกขาคันมาก ดิฉันไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ รอรถต่อไป หลัง ๕ นาทีผ่านมา รถมาแล้ว ดิฉันิดในใจว่า วันนี้โชคดีมาก ไม่ต้องรอนาน รถก็มาแล้ว แต่ลมพักหนึ่ง เห็นแต่ภาพเงาด้านหลังของรถ ดิฉันยังงง ๆ อยู่ รถก็แล่นหายไปแล้ว เพิ่งคิดว่าวันนี้โชคดี ไม่ต้องรอรถนาน แต่นาทีหน้าต่อไป รถก็แล่นไปจากหน้าของฉัน ขาคนมาก แต่ดิฉันยังไม่ได้สนใจ ทั้งใจก็รอรถ รถคันนี้ผ่านไป รถคันหน้าต้องรอนานอีกแน่นอน หลัง ๑๐ นาทีผ่านไป รถจึงมา ขึ้นรถ คนเยอะมาก ไม่มีที่นั่ง ที่ยืนเกือบไม่มี เบียดกันเต็มไปหมด ขายิ่งคันแล้ว พอมองขาจึงรู้ถูกยุงกัด ๔ ที่ คันมากเลย เมื่อกี้สนใจแต่รอรถ ยุงมากัดหลายครั้งก็ไม่มีความรู้สึก โชคร้ายมาก เวลาไกล้ถึง เกิดเรื่องอีก รถจอดที่ข้าง ๆ ถนน ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ที่แท้ก็คือมันไหลออกจากรถ ต้องจอดมาตรวจตัวรถ ที่เดิมดิฉันก็สายไปแล้ว แต่ในขณะนี้ยังเกิดเรื่องอีกเรื่องออกมา ดิฉันจะทำยังไงดีล่ะ มีแต่ลงรถมาเดินไปถึงโรงเรียน ดิฉันคือคนแรกลงจากรถ คนอื่นเห็นแล้ว ก็ตามลงจากรถเรื่อย เพราะว่าไกล้แถวนี้จ้างมอเตอร์ไซได้ เวลาไปถึงสำนักงานก็ ๘ โมงเช้าแล้ว เด็กก็รออยู่ที่สำนักงานตั้งนานแล้ว อีอคนหนึ่งกำลังซ้อมอยู่... วันนี้โชคร้ายมากเลย

จับมือ

วันนี้ teacher lee ไม่ได้มาโรงเรียน กลับคือคนฝรั่งอีกคนหนึ่งมาสอนแทน นึกว่า leeไม่มาสอนแล้ว ลาออกจากตำแน่งครูภาษาอังกฤษแล้ว ไปถามจึงทรามว่า lee วันนี้ติดธุระ เพื่อนักเรียนไม่ขาดการเรียน teacher lee ก็ให้อีกคนหนึ่งมาสอนแทน คนฝรั่งนี้ดูหน้าตามีอายุ ๖๐ปีแล้ว หัวหน้าของศูนย์ภาษาไม่ชอบคนฝรั่งนี้ ท่านรู้สึกแก่เกินไปแล้ว ไม่ว่ายังไงวันนี้ฝรั่งคนนี้มาสอนแทน เวลาเข้าสำนักงานของเรา เจอ bobo ซึ่งเป็นครูสอนภาษาอังกฤษอีกคนหนึ่ง สองคนก็จับมือกัน นี่คือรูปแบบการทักทายของคนฝรั่ง ก็คือรูปแบบการทักทายของคนจีนเหมือนกัน ดังนั้นเห็นภาพนี้ ดิฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะว่าตั้งนานไม่ได้เจอภาพแบบนี้แล้ว อยู่ประเทศไทย เวลาเจอกันก็ยกมือมาไหว้กัน รู้สึกคุ้นเคยมาก อารมณ์ในขณะนั้นใช้ภาษาแสดงออกมาไม่ได้ พิเษศมากเลย คิดถึงบ้านมาก...

ภาษาไทย

" ครู ทำไมคำไม่สุภาพออกเสียงชัดเจนที่สุดเลย " นักเรียนพูดอย่างนี้บ่อย ๆ ดิฉันฟังแล้วไม่ทราบจะตอบยังไง แม้ว่ามาเมืองไทยตั้ง ๒ ปีแล้ว แต่คำศัพย์บางคำยังออกเสียงไม่ชัดเจน เวลาไปทำงาน นักเรียนมักชอบสอนดิฉันพูดคำศพย์วัยรุ่น แต่เป็นคำที่ไม่ค่อยสุภาพ แล้วเด็กบอกว่า ครูพูดภาษาวัยรุนชัดเจนจังเลย ทำไมล่ะ ดิฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ความรู้พื้นฐานของเราคือครูคนจีนสอนให้ แต่เราตนเอง ก็มีปัญหาอยู่ ดังนั้นบางที หรือว่าบางคำออกเสียงไม่ค่อยชัดเจน แต่เรามาเมืองไทย คำที่วัยรุ่นคือคนไทยสอน การออกเสียงเป็นภาษาไทยแท้ ๆ ดังนั้นเราออกเสียงตามไปก็ออกเสียงชัดเจนแล้ว ( นี่คือความคิดเห็นของดิฉัน ไม่ตัวแทนความคิดเห็นของคนอื่น ) ดังนั้นดิฉันหวังว่าน้อง ๆ ที่กำลังเรียนภาษาไทยหรือว่าภาษาไทยต้องฝึกบ่อย ๆ ไม่ฉะนั้นออกเสียงไม่ชัดเจนจะถูกคนอื่นล้อเล่นแน่นอน...