เวลา

"เวลาเป็นเงินเป็นทอง" ยังเด็กอยู่พ่อแม่อาจารย์มักสั่งสอนเราต้องรักและทะนุถนอมเวลา แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไม่พ่อแม่ครูชอบพูดอย่างนี้ เวลานั้นเรื่องในใจของเรามีแต่เรื่องเดียว ก็คือ ทุกวันเลิกเรียนเร็ว ๆ ไปเที่ยวที่ไหน เล่นอะไหร่สนุกที่สุด ตอนนี้เติบโตแล้วจึงเข้าใจความหมายประโยคนั้น จึงเข้าใจบ่นพึมพำของพ่อแม่ ทำไมมีแต่เติบโตแล้วจึงจะเข้าใจ
เดือนมิถุนายนใกล้ผ่านไป ชั่วเวลาเพียงแวบเดียวก็เป็นเดือนกรกฏาคมอีกแล้ว ดิฉันไปทำงานมี ๑ เดือนกว่า ๆ แล้ว ไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยหัวเฉียวก็มี ๓ อาทิตย์แล้ว เวลาผ่านไปเร็ว ๆ ทำให้ดิฉันยิ่งรู้สึกเวลาน้อยเกินไป เรื่องนี้ยังทำไม่เสร็จ เรื่องนั้นทยอยพากันมาอย่างไม่ขาดสายอีก เราต้องรีบ ๆ ทำทุกอย่างให้เสร็จ จะได้ทำเรื่องอื่นต่อ ดังนั้นยิ่งรู้สึกเหนื่อยมากขึ้น ไม่มีใครมาช่วย มีแต่เราช่วยเหลือเราเอง