น้ำท่วม

น่าเบื่อจัง วันนี้ฝนตกอีก เมี่อวันฝนตก รอรถนาน ๆ รถก็ยังไม่มาใจร้อนมาก แล้วก็นั่งแท็กซี่ไปโรงเรียน ทั้งเสียเงินและเสียใจ เพราะว่าตอนนี้ยังลำบากอยู่ ไม่มีเงินส่วนเกินมากมานั่งแท็กซี่ วันนี้ล่ะ ต้องนั่งแท็กซี่อีกเหรอ ดิฉันไม่อยากทำอย่างนี้ บนบานเดี๋ยวดิฉันออกไปฝนก็หยุด โชคดีจังเลย เวลาดิฉันออกไปฝนหยุดแล้ว แต่ท้องฟ้ายังมีเมฆดำมาก ดูเหมือนประเดี๋ยวจะฝนตกอีก รอไม่นานรถก็มาแล้ว ไปถึงหมู่บ้านอยากนั่งรถจักรยานยนต์เข้าไปโรงเรียน ใครก็ไม่ทราบว่าวันนี้รอนานแล้วก็ยังไม่มีคันใหนว่าง เมื่อก่อนมีรถจักรยานยนต์เยอะเลยรออยู่ที่ปากซอย มี่แต่เดินเข้าไปแล้ว ต้องรีบ ๆ หน่อย เดี๋ยวฝนก็ตกแล้ว เวลาเดินถึงครึ่งทางก็มีคุณคนหนึ่งนั่งรถจักรยานยนต์เข้าใกล้ตัวของฉัน ดิฉันนึกว่าคือครูท่านใด (แต่เวลาดิฉันเข้าไปสอน เด็กบอกว่าไม่ใช่ครู คือยามของโรงเรียน) เขาบอกว่าให้ดิฉันนั่งรถจักรยานยนต์ของเขาไปด้วย เพราะว่าตอนนี้ทางเข้าโรงเรียนน้ำท่วมอยู่ เขาเห็นดิฉันใส่รองเท้าส้นสูง บอกว่าวันหลังใส่รองเท้าแตะมาก็ได้ รองเท้าจะได้ไม่เปียก เริ่มต้นดิฉันไม่อยากรบกานเขา เพราะว่าดิฉันจำได้เมื่อวานก็ฝนตกเหมือนกัน แต่โรงเรียนก็ไม่น้ำท่วม ทำไมวันนี้... แต่ยามบอกว่ายินดี ดิฉันคิดว่าปฏิเสธอีกก็ไม่มีความสุภาพแล้ว เวลาถึงหน้าประตูของโรงเรียนจึงทราบ โรงเรียนน้ำท่วมจริง ๆ ยามส่งดิฉันไปถึงที่ไม่มีน้ำท่วม ขอบคุณยามจริง ๆ ไม่ฉะนั้น ดิฉันไม่ทราบเข้ามาอย่างไร เวลามาถึงโรงเรียนไม่กี่นาที ฝนตกอีกแล้ว แถมฝนตกหนักมาก เด็ก ๆ ยุ่งกับย้ายเอกสารอยู่ที่ชั้นหนึ่งเข้าไปชั้นสอง ฝนตก...