วันนี้โชคร้ายมาก

เมื่อวันรับปากว่าวันนี้ไปเช้นหน่อย เพราะว่าต้องไปซ้อมแสดงละคร เพื่อต้อนรับวันแม่ แต่วันนี้เวลาดิฉันกำลังรอรถอยู่ก็รู้สึกขาคันมาก ดิฉันไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ รอรถต่อไป หลัง ๕ นาทีผ่านมา รถมาแล้ว ดิฉันิดในใจว่า วันนี้โชคดีมาก ไม่ต้องรอนาน รถก็มาแล้ว แต่ลมพักหนึ่ง เห็นแต่ภาพเงาด้านหลังของรถ ดิฉันยังงง ๆ อยู่ รถก็แล่นหายไปแล้ว เพิ่งคิดว่าวันนี้โชคดี ไม่ต้องรอรถนาน แต่นาทีหน้าต่อไป รถก็แล่นไปจากหน้าของฉัน ขาคนมาก แต่ดิฉันยังไม่ได้สนใจ ทั้งใจก็รอรถ รถคันนี้ผ่านไป รถคันหน้าต้องรอนานอีกแน่นอน หลัง ๑๐ นาทีผ่านไป รถจึงมา ขึ้นรถ คนเยอะมาก ไม่มีที่นั่ง ที่ยืนเกือบไม่มี เบียดกันเต็มไปหมด ขายิ่งคันแล้ว พอมองขาจึงรู้ถูกยุงกัด ๔ ที่ คันมากเลย เมื่อกี้สนใจแต่รอรถ ยุงมากัดหลายครั้งก็ไม่มีความรู้สึก โชคร้ายมาก เวลาไกล้ถึง เกิดเรื่องอีก รถจอดที่ข้าง ๆ ถนน ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ที่แท้ก็คือมันไหลออกจากรถ ต้องจอดมาตรวจตัวรถ ที่เดิมดิฉันก็สายไปแล้ว แต่ในขณะนี้ยังเกิดเรื่องอีกเรื่องออกมา ดิฉันจะทำยังไงดีล่ะ มีแต่ลงรถมาเดินไปถึงโรงเรียน ดิฉันคือคนแรกลงจากรถ คนอื่นเห็นแล้ว ก็ตามลงจากรถเรื่อย เพราะว่าไกล้แถวนี้จ้างมอเตอร์ไซได้ เวลาไปถึงสำนักงานก็ ๘ โมงเช้าแล้ว เด็กก็รออยู่ที่สำนักงานตั้งนานแล้ว อีอคนหนึ่งกำลังซ้อมอยู่... วันนี้โชคร้ายมากเลย